Ramyapilai

துயில் போல் ஒரு விழிப்பு..
விழித்தல் போல் ஒரு கனவு..
எல்லைகளில்லை..
தொல்லைகளில்லை....


..... அருமை.

உணர்வு நிலையில் இருந்துதான் படித்தேன் ரம்யா....!

சர்வமயமான ஒரு பயணத்தில் சாத்தியமாய் பார்க்கும் பார்வையில் எது இலக்கு என்று தீர்மானிக்க முடியாமல் போகும் போது புலன் எப்படி வரும்? மூச்சுக்காற்று எங்கே இருக்கும்...?

உண்மையில் துயில் விழிப்புதான்.. விழிப்பு கனவுதான்..! வார்த்தைகளும் கவிதையின் மூலமும் நீ அறியாமல்தான் வந்ததா இல்லை நீ அறிந்தேதான் எழுதினாயா? என்று கேள்விக்குறிக்கும் ஆச்சர்யக்குறிக்கும் இடையே பயணித்து பயணித்து.. சோர்வடைந்து போயிருக்கிறது என் மனது.

ரம்யான்னா...சும்மாவா? !!!!!