Loneliness puts a special burn on sunsets and makes night air, chill morel!!


உன்னுடன் பேசி விட்டு,
மௌனத்தில் கரையும் அந்த சில நொடிகள் தான்,
ஏக்கத்தில் அழுகிறது!
ஆனால்,
அது ஏனோ
உன் கன்னம் நனைக்க மறுக்கிறது !!




I could hear your voice every night!
Somewhere in the distance, which ends somewhere in infinity!
I ran all the night to cover the miles!
……………………………………………….
Only a smile and look, then darkness again…
Silence again………..

Posted by ramyapilai

Thursday, July 15, 2010 at 9:12 AM

5 Comments to "Loneliness puts a special burn on sunsets and makes night air, chill morel!!"

Posted by dheva ( July 15, 2010 at 11:34 AM )

ஒரு ஏகாந்த நிலைக்கு இந்த கவிதை என்னை கூட்டிச் சென்றது என்று சொல்வது கூட அதன் அழகை கலைத்து விடும்.... என்பதால் இத்தோடு நிறுத்தி...

எனக்குள் மூழ்கத் தொடங்குகிறேன்...!

Posted by Sindhu Sankar ( July 21, 2010 at 11:36 PM )

Loneliness has its own sweet way of emphasizing its presence...more so through your words...

Posted by Thilak saravanan ( July 24, 2010 at 10:10 PM )

Thanimaikku ippadi oru maatru uvamai...
Rasikum vithathil varthaigal..nandri :)

Posted by எல் கே ( July 31, 2010 at 5:59 PM )

//அது ஏனோ
உன் கன்னம் நனைக்க மறுக்கிறது !/

miga rasitha varigal

Posted by எல் கே ( July 31, 2010 at 6:00 PM )

please remove word verification and enable moderation

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)